De zieke rechterlijke macht (update)

Op 24 juli 1993 verdwijnt de 12-jarige Manuel Schadwald uit Berlijn. Wat later zou de knaap gesignaleerd zijn in het circuit van de Rotterdamse kinderprostitutie. Een onderzoek door de Rotterdamse politie wordt opgestart en men creëert het zogenaamde HIK-team (Handel In Kinderen). Hoewel Manuel zelf niet gevonden wordt, werd de Duitse bordeelhouder Lothar Glandorf opgepakt op verdenking van handel in kinderen. Het HIK-team had natuurlijk ook belangstelling voor de klanten van Glandorf, maar naar verluidt kon men geen enkele klant identificeren. In 1998 bleek tijdens een uitzending van Netwerk dat er wel degelijk klanten waren gevonden. Uit de telefoontaps van het HIK-team duikt een gesprek op tussen de pooier Glandorf en een zekere Joris D.

De bewuste Joris D. blijkt ook nog eens toevallig een topambtenaar te zijn en al snel valt de naam Joris Demmink; of het inderdaad om Demmink gaat is niet zeker. Uiteindelijk gaat de zaak gaat de doofpot in onder het mom dat het om een andere topambtenaar ging die ook toevallig Joris D. heet. Om welke topambtenaar het dan gaat werd niet bekend gemaakt. Waarom tussen het HIK-onderzoek en de destijds gemaakte taps bijna 5 jaar zit, blijft ook onduidelijk. De zaak gaat als een nachtkaars uit.

In 1998 start justitie het zogenaamde 'Rolodex-onderzoek' naar een vermeend pedo-netwerk in hoogste kringen. Het onderzoek leidt naar onder anderen een oud-advocaat van Koningin, twee hoofdofficieren van justitie, een oud-bewindsman en een Amsterdamse professor. Maar ook de AIVD (toen nog BVD) kreeg meldingen binnen over de vermeende pedo-activiteiten van Joris Demmink. Hoewel er rook genoeg was, werd het geen uitslaande brand. Het hele onderzoek werd ‘geneutraliseerd’ door waarnemend Procureurs-Generaal van het Openbaar Ministerie René Ficq. Waarom? Dat weet niemand.

Later zou NOS-misdaadjournalist Lex Runderkamp laten weten dat het Demmink was die het onderzoek gefrustreerd zou hebben. Rechercheurs zouden het vermoeden hebben dat Joris Demmink belangrijke informatie doorgespeeld zou hebben aan zijn vriend, de betrokken hoogleraar van R. die dankzij deze 'vriendendienst' verdere vervolging wist te ontlopen.

8 oktober 2003: Panorama en de Gaykrant publiceren uit stukken waaruit moet blijken dat Joris Demmink zowel in Eindhoven (Anne Frankplantsoen) als in Praag (sexbar Pinoccio) minderjarige kinderen misbruikt zou hebben. Later zou Demmink toegeven met een goede vriend, een Nederlandse ambassadeur in Tsjechië, homobars bezocht te hebben. Volgens officiële lezing zou Demmink zich niet schuldig hebben gemaakt aan kindermisbruik.

Op 14 oktober 2003 is het de schandknaap Frank L. die rechtstreeks aangifte doet tegen Joris Demmink. Nog geen twee dagen later trekt Frank L. de aangifte weer in en de zaak loopt weer met een sisser af. Opvallend genoeg hadden de persvoorlichters al een verklaring klaar vóórdat Frank L. zijn verklaring had ingetrokken.

Dan, op 29 mei 2006 doet de Koerd Baybasin via zijn advocate van der Plas aangifte tegen Joris Demmink wegens “pedofilie, meermaals gepleegd sinds ten minste 1990 in Turkije en andere landen, uitlokking, respectievelijk (mede)plegen van opzettelijke en wederrechtelijke vrijheidsberoving en deelname aan een criminele organisatie.” Aan deze aangifte ligt een nog geheim rapport ten grondslag van de Turkse overheid over de chantage van Nederland ‘via’ Joris Demmink. Met de zaak Baybasin wordt alles nog schimmiger (zie bijvoorbeeld hier).

De zaak Baybasin achtervolgt niet alleen Demmink maar ook de Bredase hoofdofficier Hugo Hillenaar. Onlangs nog deed de advocaat van Baybasin aangifte wegens het maken van een vals strafdossier tegen de Koerd.

10 april 2007: op Kleintje Muurkrant verschijnen berichten over de betrokkenheid van Demmink bij de staatsgreep van Desi Bouterse toen hij nog werkzaam was voor het Ministerie van Defensie (tot 1982). Volgens onze CRI-bron zou de aanleiding tot het naar het naar buiten dragen van Joris bij Defensie van seksuele aard zijn geweest. Joris zou namelijk een bloeiende relatie hebben onderhouden met een jonge Surinaamse militair uit het Bouta-team, dat in 1982 verantwoordelijk was voor de September-moorden. Zie ook website Stand de Jong.

Natuurlijk is bovenstaande maar een topje van de strontberg. Voor wie meer wil weten verwijs ik naar de website 'klokkenluiders online' van journalist Mischa Kat. Als de tentakels van een octopus blijken steeds meer hooggeplaatste lieden betrokken in het web waar Demmink een prominente rol in lijkt te spelen. De vertakkingen lijken van topambtenaren tot het koninklijk huis te lopen. Zo werd al eerder Frits Salomonson, voormalig juridisch adviseur van Beatrix oneervol ontslagen. Demmink onderhield nauwe contacten met deze Salomonson, zo blijkt, en die zou zich op zijn beurt weer samen met wijlen prins Claus hebben ingelaten met minderjarigen (zie hier).

Ondertussen komt de onderste steen maar niet boven en is volgens de officiële lezing Joris Demmink boven alle twijfel verheven. Wie het tegendeel beweert ziet zich geconfronteerd met een bijna ondoordringbaar machtsblok van justitie en politiek. Zie bijvoorbeeld ook de 'kinderpornozaak Zandvoort' waarbij in 1998 'hangende het onderzoek' de Belgische senator van Parys in opdracht van de Belgische Koning CD-roms met kinderporno uit Zandvoort liet overdragen aan procureur-generaal Christine Dekkers van het hof van beroep van Antwerpen.  De CD-roms verdwenen spoorloos en van een verder onderzoek was geen sprake meer.

Eerder was er ophef over de aangetroffen kinderporno op de PC van voormalig officier van Justitie Tonino. Tonino werd niet vervolgd omdat niet kon worden vastgesteld dat Tonino de afbeeldingen 'bewust gedownload had'. In 2004 was het de voormalige vice-president van de rechtbank Maastricht mr. Fokke Fernhout die veroordeeld werd voor het in bezit hebben van kinderporno. De beschuldiging dat hij ontucht zou hebben gepleegd met zijn stiefzoon werd als niet bewezen beschouwd.  En dan was er natuurlijk de nalatenschap, bestaande uit een enorme collectie kinderporno, van oud-PvdA-senator E. Brongersma die in 1998 overleed. De collectie zou bedoeld zijn geweest voor 'wetenschappelijk onderzoek'. 

(Noot auteur: Gelet het vele materiaal is bovenstaande alles behalve compleet. Het is een vluchtige beschouwing van een paar van de belangrijkste punten in een zeer uitgebreid en vertakt verhaal. Aanvullingen zijn welkom)