Het Varginha UFO/Alien Incident, deel 1

Op 20 januari 1996 nemen militaire strijdkrachten in Brazilië twee buitenaardse levende wezens gevangen. De 'vangst' gebeurde in de nabijheid van Varginha, State of Minas Gerais, centraal Brazilië. Dit feitelijk gegeven wordt aanzien als één van de meest gewichtige zaken ooit die in dit land, en waarschijnlijk de hele wereld, werden geregistreerd. De militaire autoriteiten proberen om alle details van de operatie geheim te houden, maar dankzij het speurwerk van Dr. Ubiraja Franco Rodrigues en Vitorio Paccaccini, die in de omgeving woont en een respectvol en toegewijde onderzoekers is, lekt er informatie naar ufologen.

In de namiddag van 20 januari, ongeveer rond 15:30 uur, merken drie meisjes (Liliane, Valquiria en Katia) een vreemd schepsel op tussen de struiken, op slechts enkele blokken van hun woonplaats. Die zaterdag kwamen zij van hun werk terug naar huis. Bij het doorkruisen van een open plek viel hun aandacht op een vreemd wezen enkele meters verder. Het buitenaardse wezen zat geknield en zag er uit alsof hij ergens pijn of enkele kwetsuren had. Een UFO werd nooit opgemerkt. De drie jonge meisjes observeerden een paar minuten het schepsel maar liepen toch weg. Ze waren bang dat ze zojuist een ontmoeting met de duivel hadden gehad.

De drie meisjes werden intensief ondervraagd door bovengenoemde onderzoekers. Ze lieten geen twijfel over hun wedervaren bestaan. Ze beschreven de alien als een donkerbruin schepsel met een klein lichaam niet groter dan 1,2 meter, haarloos, een groot bruin hoofd en een smalle nek. De alien leek ook een vettige, donkere olie op zijn huid te hebben. De moeder van de meisjes merkte een vreemde geur op toen ze de plaats bezocht die haar dochters hadden aangewezen. Het hoofd van het schepsel had twee grote rode ogen zonder pupillen, een zeer kleine neus en mond en drie uitsteeksels bovenaan het hoofd die de meisjes beschreven als hoorns.

Begeesterd door het verhaal van de meisjes begonnen Rodrigues en Pacaccini rondvraag te doen in Varginha om te weten te komen of iemand anders het vreemde wezen ook had opgemerkt. Hun speurwerk leverde resultaten op: verschillende mensen hadden de alien op de zelfde locatie gezien terwijl anderen mogelijk nog andere aliens op naburige plaatsen hadden opgemerkt. Rodrigues en Pacaccini begonnen aan hun eigen persoonlijk onderzoek en ontdekten dat in de morgen van 20 januari verschillende getuigen legervoertuigen en militairen hadden gezien op loopafstand van de plaats waar de meisjes de alien hadden gezien.

Om te weten te komen wat de militairen deden regelden Rodrigues en Pacaccini een paar ontmoetingen met gewone soldaten en sergeanten. Één van hen wou in het geheim praten over hun al even geheime opdracht. Het vertrouwelijk gesprek werd op band vastgelegd.

De sergeant bevestigde dat op 20 januari 1996, rond 9:00 uur, de brandweer van Varginha moest uitrukken om een vreemd dier in het gebied te gaan vangen. Toen vier brandweermannen ter plaatse arriveerden zagen ze onmiddellijk dat het helemaal geen vreemd beest was en meldden dit feit aan de bevelhebber van de Army Sergeant School van de naburige stad Tres Coracoes, ongeveer 16 kilometer oostwaarts van Varginha.

Een legervrachtwagen werd naar de plaats gestuurd en beide eenheden konden de alien vangen door gebruik te maken van netten die gebruikt worden om wilde dieren te vangen. De alien belandde levend in een kist die afgedekt werd met beschermend materiaal. De kist werd op de vrachtwagen geladen en het voertuig reed terug naar de Army Sergeant School. Het voltallige personeel kreeg van luitenant-kolonel Wanderly, hoofd van de operatie, de orders om met niemand over het gebeuren te praten omdat dit een geheime operatie was.

Wordt vervolgd in deel 2.

Blog-waardering:

1 2 3 4 5