10-01-2010: Auteur en onderzoeker Malcolm Robinson heeft zijn nieuwe boek 'UFO Case Files of Scotland: Amazing Real Life Alien Encounters' klaar. Voor zijn opmerkelijke boek onderzocht Robinson de meest geheimzinnige UFO-verhalen van Schotland. Een daarvan is het gedetailleerde verslag van 's lands eerste alien abduction, nu al 17 jaar geleden.
Het A70 alien abduction incident begint op 17 augustus 1992, wanneer Garry Wood en Colin Wright - twee dikke vrienden - met de auto van Edinburgh naar het dorpje Tarbrax in West-Lothian rijden. De reis van Wood en Wright zou onder normale omstandigheden een half uur duren, maar toen zij op hun bestemming aankwamen was er twee uur verstreken. Beiden konden bij aankomst geen rekenschap voor de verlopen tijd geven. Een hele tijd later vertelden ze onder hypnose een gedetailleerd verhaal over hoe een ruimteschip net voor de wagen kwam zweven, waarna ze aan boord van het ruimteschip werden gestraald. Nadat ze door vreemde wezens uitgekleed en onderzocht waren werden ze opnieuw naar de begane grond gestraald.
Op 17 augustus 1992, een klein half uurtje voor middernacht, verlieten Garry Wood en zijn vriend Colin Wright Edinburgh om bij een vriend in Tarbrax een GPS-systeem te bezorgen. Wood zat aan het stuur van de wagen en reed tegen 60 km/uur op een zo goed als verlaten weg. Net toen ze met de wagen Harperrig Reservoir voorbij gereden waren zagen beide mannen een schijfvormig object met twee verdiepingen op amper 6 meter boven de weg zweven. Het was overduidelijk geen vliegtuig of helikopter.
Beide mannen schrikken van de plotse verschijning en Wood, ziekenwagenhersteller van beroep, geeft plankgas om onder het object door te gieren. Ondertussen sluit hij met zijn elleboog de deuren van de wagen. Het object straalt een glinsterende, zilverkleurige mist uit en wanneer deze met de wagen in aanraking komt worden Wood en Wright in volledige duisternis gehuld. Een seconde later - zo leek het toch - kunnen ze weer zien en Wood - die nog steeds plankgas geeft - moet het onderste uit de kan halen om de wagen onder controle te houden.
Wanneer ze op hun bestemming aankomen bonst Wood - duidelijk nog niet helemaal bekomen - als een gek op de deur. Hun vriend opent de deur en vraagt met de nodige bezorgdheid waar ze gezeten hebben, ze zijn immers anderhalf uur later dan afgesproken. Wood en Wright vertellen over de vreemde verschijning en vragen pen en papier om het gebeuren tekeningenwijs te verduidelijken. Daarna keren beide mannen langs een andere weg terug naar Edinburgh waarbij Wood het gevoel krijgt dat er nog iets anders gebeurd is.
Na de vreemde ontmoeting kreeg Wood vervelende dromen en steeds erger wordende hoofdpijn, zo erg dat hij een CT-scan liet uitvoeren. De scan toonde geen ongewone beelden. Wood dacht dat ze misschien wel een UFO gezien hadden, maar kon zich niet verzoenen met die mogelijkheid. Hij was trouwens totaal niet geïnteresseerd in UFO-verhalen en nog minder in het mogelijke bestaan van UFO's.
Toch ging Wood in de bibliotheek op zoek naar UFO-literatuur. Hij kreeg informatie over Strange Phenomena Investigations onder ogen en besloot om oprichter Malcolm Robinson te contacteren. Robinson luisterde aandachtig naar het verhaal en wist onmiddellijk dat er iets heel vreemd met beide mannen gebeurd is. Iets dat met beide schouders boven de meest gebruikelijke UFO-ontmoetingen uit steekt. Op het einde van het gesprek nodigde Robinson Wood en Wright bij hem thuis uit.
Robinson zei achteraf dat hij nog nooit zulke eerlijke en oprechte mensen ontmoet had en dat hij het trauma van het gebeuren - waar Wood en Wright trouwens nog steeds onder leden - in een oogwenk had kunnen vaststellen: "Ik krijg nog steeds koude rillingen als ik er aan denk. Ik geloof hen."
Robinson besluit om er Helen Walters, een gediplomeerde psycholoog en hypnotherapeut, bij te halen om door middel van hypnosetherapie tot aan de verborgen wortels van het mysterie te graven.
Tijdens de eerste hypnosesessie was Wood verward en barstte hij in tranen uit terwijl Wright kalm bleef. In de loop van verschillende weken begon Wood zich vage vormen te herinneren. De lichamen van beide mannen begonnen te schudden en beven wanneer ze zich hun wedervaren herinnerden. De resultaten van de hypnosesessies zorgden voor schokkende en aangrijpende lectuur.
Alle twee verklaarden ze dat nadat hun wagen tot stilstand werd gebracht de portieren door drie kleine entiteiten geopend werden. Wright herinnerde zich dat Wood op een zwevende draagbaar werd gelegd. Wood herinnerde zich enorme buikpijnen en een andere entiteit die achter de UFO stond toe te kijken. Wright werd via een hellend vlak naar het object getransporteerd. Hij herinnert zich een ronde kamer met een gebogen stoel waar hij ontdaan werd van zijn kleding en naakt in de stoel aan een medisch onderzoek onderworpen werd. Wood herinnerde zich een ronde kamer met een verhoogde tafel. Ook hij werd uitgekleed en op de tafel gelegd.
Uit de getuigenis van Garry Wood
Een grijze arm kwam op mijn borst terecht. Het kleine wezen was 1,40 meter groot, had het lichaam als van een kind en een peervormig hoofd met zwarte ogen. Ik zag ook kleine bruine wezens met huidvouwen die hun gezicht bedekten en een kleine man gekleed in een zwart kostuum met een band. Ik herinner me naakt op een tafel te liggen met aan het voeteneinde twee kleine wezens. Een van de wezens hield een helder, diamantvormig voorwerp vast dat pulseerde met een oranje gloed. Het wezen begon het diamantvormige voorwerp over mijn lichaam te bewegen. Links van mij, op de vloer, zat een naakte vrouw die rilde en schreeuwde. In mijn gedachten vroeg ik me af: "Waarom doen jullie me dit aan?". Het antwoord dat ik kreeg was simpel: "Heiligdom".
Uit de getuigenis van Colin Wright
Ik was naakt in een grote glazen of plexiglas kamer en was aan polsen en enkels vastgebonden. Hoewel ik mijn hoofd nauwelijks kon bewegen zag ik nog veel andere kamers met mensen er in. Ik herinner me alsof een roodgloeiende pook in mijn oog gestoken werd en mijn hersenen leken op te zwellen. Daarna werd ik door de wezens door de kamer verplaatst en door twee kleine aliens terug aangekleed en in de auto gezet. Net als mijn vriend had ik na het mysterieuze avontuur littekens op mijn lichaam die er voorheen niet waren.
Wood en Wright hebben hun verhaal nooit veranderd en zelfs in een televisie-uitzending een test met een leugendetector afgelegd.
Robinson, die de laatste jaren verschillende UFO-meldingen in Scotland analyseerde, besteedt in zijn boek ruim aandacht aan het 'A70 Incident'. Vandaag adviseert hij filmmakers die het gebeuren van 17 jaar geleden willen verfilmen. Ondertussen staan Malcolm Robinson, Garry Wood en Colin Wright onder contract bij de filmproducers en mogen ze niet meer in het openbaar over het A70 Incident praten. Volgens de producers zal de hele wereld verbaasd toekijken wanneer het verhaal op het grote scherm te zien zal zijn. U ook?